Hoe staat het met Tom Slagter?

Drie keer konden we hem feliciteren: met zijn kampioenschap op het NK voor Beloften 2010, z’n verjaardag (21 geworden) en met een tweejarig profcontract bij Rabobank per 1 januari aanstaande. Daarop volgde een periode met relatieve rust en een trainingsweek in de Eiffel, waarvan hij op zondag de 18^de juli terugkeerde. Twee dagen later zoek ik hem thuis op en volgen we met een half oor en oog de Touretappe naar Pau. De originele kampioenstrui hangt op een haakje. Onbruikbaar, want te wijd. Tom laat een aangepaste Rabo-versie zien, met bijbehorende helm en handschoentjes. Die laatste mag ie dragen wanneer hij wil, de trui mag reglementair alleen gedragen worden in wedstrijden van dezelfde categorie als waarin hij behaald is. En daarvan staan er niet zoveel op zijn programma, dus traint ie er soms maar in.

We zien een opname van ‘arrière du peloton’ . ‘Daar zit je niet graag. Dan zie je niet wie er vooraan rijdt’, is het commentaar. En als Andy Schleck zelf water gaat halen bij de ploegleiderswagen vindt Tom dat maar vreemd. Hij bedenkt dat het misschien is om te kunnen overleggen zonder dat een medecoureur hem in z’n microfoontje kan horen praten.

Een hotel in Simmerath, een dertig kilometer onder Aken, was de uitvalsbasis voor een trainingsstage die vooral bedoeld was als voorbereiding op Kreiz Breizh, een driedaagse 2.2 etappekoers in Bretagne die een glooiend parcours kent. Mooie asfaltwegen in de Eiffel, maar het was uitkijken voor de vele motorrijders. De selectie van de Rabo-Continentalploeg was er met hun trainers Piet Kuys en Arthur van Dongen en ook nog de trainer van de profs, Louis Delahaye, drie mecaniciens en drie verzorgers. De jongens waren er op de eerste duurrit van vier uur te hard in gevlogen – vierendertig gemiddeld in de heuvels. Later in de week waren er blokjes bergop geweest van zes keer zes minuten met lactaatmeting.

We zien Barredo voor de kopgroep, met daarin ook Lance Armstrong, uit rijden en dichten Fedrigo een goeie kans toe de etappe te winnen. Tom heeft nog nooit inde Pyreneeën gefietst. ‘De Alpen zijn hoger, niet?’ Ik meen te weten van wel en schat uit mijn hoofd de hoogste Franse Alpencol, de Bonnette, op 2400 meter. Ruim 300 meter te laag, lees ik later. De pas van de Tourmalet blijkt 2115 meter hoog.

Tom lijkt de Tour goed te volgen. Als ik vertel dat Fabio Felline van Footon-Servetto ook meedeed maar is uitgevallen, weet hij me te vertellen dat dat door een valpartij kwam.  Fabio is nog iets jonger dan Tom en won dit jaar het Circuit de Lorraine, een vijfdaagse etappekoers in Lotharingen waarin Tom op 42 seconden als 26^ste eindigde. Maar ik weet het niet – hoe graag ik ook jonge wielergoden op zie staan, de dopingverhalen vind ik nog te vers om de prestaties van een jonge Italiaan in Spaanse dienst bij voorbaat aan pure klasse te wijten. Tom zelf moet er naar eigen zeggen niks van hebben.

De uitslag van de dopingtest van het NK was pas binnengekomen: negatief. In Nederland krijg je ook de negatieve uitslagen opgestuurd, uit het buitenland krijgt hij ze niet.

Barredo heeft nog steeds een voorsprong maar lijkt kansloos. We volgen het commentaar van de NOS want de kabelaansluiting geeft Sporza niet door. Vindt Tom jammer. Hij mist de beter geïnformeerde Belgen.

De manager belt over de deelname aan criteriums.  De profronde van Wateringen ligt al vast. De vraag is of hij van de Rabo-leiding ook nog aan de Acht van Chaam mag deelnemen. Daar zou ie in de beloftenkoers de trui wel mogen dragen. Er wordt al gespeculeerd over het voorjaar – Ronde van Murcia, Ronde van de Middellandse Zee. Wat goed is komt snel, zeggen ze.

Barredo wordt vlak na de laatste kilometer ingelopen en ja, Fedrigo wint. Wat zal je ook cadeautjes weggeven aan Lance.

Zie ik hem morgenavond nog bij de training? Misschien, zegt ie. Hij kwam niet. Zal ie toch ’s middags met zijn trainingsmaatje op pad geweest zijn, ploeggenoot Martijn Keizer uit Veendam, die net voor Vacansoleil heeft getekend. Mooi waark - Gronings wielertalent slaat de vleugels uit.